“Musisz być całym sercem tam, gdzie postanowiłeś zostać. Jak rozdarte królestwo nie potrafi odeprzeć ataków wroga, tak i rozdarty człowiek nie może życiu stawić godnie czoła.”
Delikatny, ale warto na niego chuchać, bo się pięknie odpłaca. Dusza artystyczna; subtelny, wyrozumiały. Myśli niezależnie i ma własne sądy. Trochę samolubny, ale niezastąpiony jako przyjaciel. Wierny. Lotnik, kierowca rajdowy, a może informatyk. Bywa wygodnicki i często miewa chandry.
Rodowód tego imienia jest germański. Jego źródło znaczy tyle, co walka, a więc Jadwiga to osoba walki. Osoba z tym imieniem posiada wiele zalet. Jest dobra dla rodziny, znajomych i bliskich. Szanuje harmonię społeczną, jest lojalna wobec przełożonych, lubi kierować swe siły na działalność filantropijną. Jeżeli przedsięwzięcia altruistyczne wiodą się, jest bardzo szczęśliwa, że może służyć drugim. Wiele czasu poświęca na doskonalenie swojej osobowości, kultury bycia i podnoszenie ogólnego wykształcenia. Ceni piękną mowę, występuje często jako wspaniała oratorka lub lektorka. Z gruntu szlachetna osoba, umiejąca się znaleźć się w każdej sytuacji.
Jest energiczny, posiada zmysł organizatorski. Ma wielu przyjaciół, ceni towarzystwo. Lubi dobrze się ubierać. Mężczyzna ten to czysta energia, ale pełny wdzięku i kultury. Nie wie, co to bezczynność: w młodości oddaje się studiom, by w dorosłym życiu czerpać z tego profity, które z kolei wydaje na zaba wy z przyjaciółmi.
Imię, które przywędrowało z ziemi izraelskiej, a po hebrajsku brzmiało Johohanan, co znaczy: Jahwe jest łaskaw. Tak łatwo ukochany i porzucony w piosence, z pociągiem do wierzchowca, do szabli w prawej ręce, zaledwie małym chłopcem do kolan matki się tuli, a już wygnany, stęskniony albo zabity od kuli. Nie lubi lekkich żartów, zaraz ma łzy pod powieką, chętnie zajeżdża w gościnę, a żegnać mu się nie lekko. Nie kłamie, nieraz nie pali, a już przenigdy nie pije. Rzadko pomyślnie się żeni, a gdy się tak zdarzy przypadkiem, to bywa naprawdę szczęśliwy dopiero, gdy jest już dziadkiem. Jest przede wszystkim wierny sobie i swoim zasadom. Zwykle ma głębokie zainteresowania i skłonności do poezji i magicznego myślenia. Często też w duszach Janów kryje się duży potencjał artystyczny i twórczy. Jan czuje się związany ze swoją rodziną, kręgiem przyjaciół, rodzinną okolicą - chociaż w żadnym razie nie jest zwierzęciem stadnym. Przeciwnie, jest dość odporny na wpływy innych ludzi, na nowinki i wszelkie mody.
Imię pochodzi z języka hebrajskiego, a oznacza - Bóg jest łaskawy. Janina to forma żeńska tego imienia; została ona wprowadzona i rozpowszechniona w Polsce. Kobiety o tym imieniu są egoistyczne, wyrachowane w postępowaniu. Nadające się do prowadzenia interesu przemysłowego lub handlowego. Na zewnątrz jest osobą miłą, czarującą, o gładkim sposobie bycia. A ponieważ jest łatwowierna, dlatego natrafia na wiele trudności i kłopotów. Nie ceni domu, ani rodziny. Późno wychodzi za mąż. Nie śpieszy się do rodzenia dzieci. W sumie postać dziwna, trudna i skomplikowana.
Dąży do dominacji w swoim otoczeniu. Określony cel ma dla niego nieraz tak wielkie znaczenie, że może prowokować do działań negatywnych. Jest silny, zdecydowany, ceniący sobie niezależność. Lubi kierować innymi Nie stroni od romansów. Niestety cechy te nie przysparzają mu licznych przyjaciół - wielu z nich to jedynie pro forma.
Jerzy pochodzi z łacińskiego georgius - rolnik. Jerzy to umysł twórczy, potrafiący zjednać sobie sprzymierzeńców, dzięki temu potrafi zdobyć pieniądze, które po prostu kocha. Prócz pieniędzy ma też sporo przyjaciół, których przyciąga nie tylko kasą, ale również wyszukanym humorem.
Jesst dużą indywidualnością, lubi i umie przewodzić innymi. Jest energiczna, jest także dobrym organizatorem. Wrażliwa, współczuje innym. Realizuje swoje piękne idee, chodzi zawsze i wszędzie własnymi, odkrywanymi przez siebie ścieżkami. Z natury wrażliwa na ludzka niedolę, ale niepoświęcająca działalności altruistycznej, swojego czasu ani sił. Współczuje innym, bo tak wypada. W miłości chłodna. Sumując: dziwny i trudny charakter.
Imię o niejasnej etymologii, niektórzy wywodzą je z języka greckiego - oznaczałoby wówczas kwiat fiołka, inni z języków germańskich, a wtedy znaczyłoby lipa, tarcza lipowa. W średniowieczu występowało często we Frankonii, a w Polsce nosiła je jako pierwsza księżna Jolanta z Węgier, żona Bolesława Pobożnego z rodu Piastów. Odkąd policzoną została w poczet błogosławionych imię jej zaczęto nadawać dziewczynką. Jednak prawdziwą popularność to imię zyskało w latach 30-tych i 40-tych XX wieku.
O wielkich zdolnościach artystycznych, zwłaszcza w muzyce i literaturze. Zawsze zajęta, wrażliwa na piękno i kolory. Filantropka, cechuje ją rozrzutność lub tez skąpstwo.
Z języka łacińskiego wyłoniło się to imię. Kobiety niezbyt cenią je sobie, toteż nie wiele jest ich o tym imieniu. A te, które noszą imię Julia są osobami dobrymi, miłymi, kulturalnymi i zwykle uczonymi. Zawodowo wyróżnia się, a jeśli decyduje się na karierę aktorki, to staje się sławną. Sukcesy sceniczne osiąga stopniowo, wiele pracuje nad sobą, doskonali swój warsztat aktorski. Może robić wrażenie żądnej władzy. Potrafi prowadzić wielkie interesy i osiągać dobre wyniki. Ma umysł osoby wszystko dokładnie analizującej. Mniej ma do powiedzenia w domu i rodzinie. Dba o swój wygląd, troszczy się o ubiór, nosi się ekstrawagancko.
Mężczyzna o tym imieniu jest człowiekiem lekkomyślnym, niestałym w swych postanowieniach, często i chętnie zmieniający kobiety, niechętnie zakładający rodzinę i dom (z wyjątakami). Jeżli ożeni się to pozostaje żonie wiernym partnerem. Kocha dzieci, o edukację których troszczy się starannie. Jest człowiekim miłym, towarzyskim, posiada dużą dozę humoru, bywa wrażliwy na rytmy, za to nie rozróżnia kolorów. Chętnie bierze na siebie obowiązki, z których dość trudno się wywiązuje, dlatego nieraz miewa kłopoty. Ludzie są skłonni twierdzić, że nie dotrzymuje słowa. Garnie się do przewodzenia w środowisku, jednak nie zawsze temu może zadaniu podołać. Jest w miarę sprawiedliwy, kulturalny, towarzyski. Chętnie składa wizyty, dużo podróżuje, sam wydaje uczty. Ponieważ nie jest skąpy, nieraz popada w trudności finansowe.
Justyny niemal od urodzenia czują się kimś wyjątkowym. Tak właśnie postrzegają swoje miejsce w świecie: nie mają ochoty podporządkowywać się regułom, żyć tak, jak wszyscy; przeciwnie, szukają wyjątków, życzą sobie mieć specjalne prawa. Są indywidualistkami i same określają, co dla nich jest dobre. Nie ulegają modom i nie chodzą razem z tłumem. Poszukują tego, co rzadkie, egzotyczne i dziwne. Życie widzą jak jedną wielką przygodę. Swoich rodziców, narzeczonych, mężów zaskakują szalonymi pomysłami. Lubią zmiany, wędrują po świecie, chętnie zmieniają zawody, prace, miejsce zamieszkania. To niespokojne duchy, te Justyny! Przy tym żyją dla siebie, nie dla jakichś zewnętrznych ideałów. Nie zależy im na nagrodach ani na poklasku. Zdarza się, że są odkrywane i robią karierę, ale nie to jest w ich życiu najważniejsze. Najważniejsze jest dla nich to, aby być sobą. Justyny dobrze czują się we własnej skórze. Mimo zmian i niespokojnego trybu życia są zadowolone z siebie i właśnie to - bycie w zgodzie z samą sobą, jest dla nich najwyższą wartością.
Znaczenie Imion